4 / سفارش عبد الملك مروان به قبيصهء دوات‌دار در احتراز از نمامى و غمز / 566 - 567 5 / لعنت معتصم ساعيى را كه به او نوشت : فلان يتيم مال بسيار دارد و خليفه را از آن انتفاعى تواند بود / 567 - 568 6 / پاسخ عبد الملك مروان به مردى كه به قصد سعايت آمده بود / 568 7 / مردى به هارون گفت كه عتابى معتزلى است و او از بيم خليفه متوارى شد و پس از چندى به پايمردى يحياى خالد دوباره معزز و محترم گرديد / 569 - 570 8 / داستان تبسط و درازدستى مردى موسوم به تومان كه در زمان سلطنت امير عبد الرشيد مىزيست و به خواجه عبد الرزاق پسر خواجه احمد حسن ميمندى و ابو الفضل بيهقى ظلم فراوان كرد و عاقبت در زمان سلطنت طغرل طاغى بدام افتاد / 571 - 575 9 / به فرمان نظام الملك جنيدى مردى مزور و نمام را با قاضى دستيارش بر شتر گرگين نشاندند و در شهرهاى هندوستان رسوا كردند / 575 - 579 پايان باب نوزدهم به مدح وزير / 580 باب بيستم در مذمت تعجيل و فوايد تأنى 581 - 607 مقدمه ؛ 581 1 / داستان جوهرى عجول كه دو پسر را بسبب شتابكارى از دست داد و پس از رنج بسيار دوباره آنان را به دست آورد / 582 - 590 2 / پسر شوربخت پادشاه حلب وقتى به وصال معشوقه رسيد كه در اثر شتابكارى كور شده بود / 590 - 597